Dzieciństwo a stosunek do dzieci
Człowiek-> miłość-> dziecko. Takie koło kręci się przez cały okres istnienia ludzkiego. Twoi rodzice wychowali ciebie, a ty będziesz w przyszłości, albo już teraz wychowujesz własne dziecko. Może jeszcze teraz tego nie dostrzegasz, ale twoje wychowanie będzie miało duży wpływ na wychowanie twojego dziecka. Najważniejsze wartości, które wpoili ci rodzice, ty będziesz chciał/a wpoić swojemu dziecku. A to co się nie udało twoim rodzicom w twoim wychowaniu, ty będziesz chciał poprawić w wychowaniu swojego dziecka. Rodzice nauczyli cię świata, pokazali co jest dobre, a co złe. I tak samo zrobisz ty. Wydałaś/eś na świat nowego człowieka i musisz go ukształtować. Razem z dzieciństwem twojego dziecka, będzie przypominać ci się twoje dzieciństwo. Będziesz zastanawiać się, jakie błędy, twoim zdaniem, popełnili twoi rodzice i będziesz starać się ich nie popełnić. Twoim celem będzie dać twojemu dziecku wszystko to, czego zabrakło w twoim dorastaniu i będziesz robić wszystko, żeby ci się to udało. Przyjąć trzeba jeszcze jedną opcję. Jesteś dobrze wychowany, rodzice dali ci wszystko, są dla ciebie autorytetem i chciałbyś wychować swoje dziecko tak, jak twoi rodziciele wychowali ciebie. Taki wyraz szacunku dla rodziców i wyrażenie podziękowania i podziwu za te wszystkie lata trudu, żeby wyrósł z ciebie pożądny człowiek, jakim teraz jesteś. Misja rodziców udana czy nie, ma bardzo duży wpływ na to jakie będą twoje dzieci. Upodobnisz je w wychowaniu do siebie, czy dasz zupełnie co innego. To zależy od ciebie i twojego/twojej partnera/partnerki. Oby tylko było to wszystko, co najlepsze możesz dać temu małemu człowiekowi.